Профиль пользователя monchanok~_~..รอ..ฉันรอหนึ่งคนที่...ФотографииБлогСпискиДополнительно ![]() | Справка |
|
июня 13 ช่วงเวลาดีดีวันที่ 15 นี้ก็กำลังจะครบ 2 เดือนแล้วที่เราคบกันมา
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าระหว่างเรานั้น...จะดีอย่างนี้
มีบ้างที่ทะเลาะกันแต่เราก้มักจะคืนดีกันได้ไม่ยาก
และทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน...ก็มักจะทำให้เราเข้าใจกันเเละกันมากขึ้น
ได้เห็นมุมบางมุมที่เรายังไม่เคยได้เห็น
...เราอยู่ข้างกันเเละกันเสมอ...
เเละเราก็ทะเลาะกันน้อยกว่าตอนยังไม่คบกันมากมาย
ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้านั้นเราจะเจออะไรด้วยกันบ้าง
เตยหวังว่าเราทั้งคู่จะเข้มเเข็งและผ่านมันไปได้
เตยยอมรับว่าเราเข้าใจกันมากขึ้น
และใจเย็นต่อกันมากขึ้น
รู้จักยอมมากขึ้น
และ...ที่สำคัญ
คือรักกันมากขึ้น....
สำหรับเพื่อนๆ..........
เตยยังรักและคิดถึงทุกคนเหมือนเดิมนะ
แต่ช่วงนี้ยุ่งเรื่องเรียนมากจิงๆ
ไม่เกี่ยวกับการมีแฟนน้า...ไม่อยากให้เข้าใจผิด...
เตยใช้เวลาส่วนใหญ่กับมหาลัย เรียน และกิจกรรมที่ต้องทำ
จอย-ขอบคุณที่แกเข้าใจชั้นตลอดมา ขอบคุณนะ
หยวน-ชั้นรู้ว่าบางครั้งแกก็เหงาอยู่ถึงแม้ชั้นไม่อยู่..
แต่ก้ยังรักแกเหมือนเดิมนะ...หลายๆเรื่อง
แกต้องผ่านมันไปได้
เพื่อนในแกงค์ทุกคน...คิดถึงพวกแกมากๆ..มาหาชั้นบ้างดิ..อิอิ
คนสำคัญอีกคนที่ชั้นลืมไม่ได้....รักแม่นะค่ะ
ลูกสาวกำลังตั้งใจเรียนแล้วค่ะ мая 01 ขอบคุณสำหรับการเริ่มต้นเฮ้อ...ตอนนี้มาอยู่หอ..เเต่คิดถึงๆๆ...จัง
ขอบคุณนะที่เรามีช่วงเวลาดีดีระหว่างกันมากขึ้น
มากซะจนเตยไม่อยากจะเสียมานไปเลย
อยู่กันอย่างนี้นานๆได้ไหมนะ
หรือถ้าหากเรากลัวจะไม่รักกันจิง....เขียนความรักด้วยดินสอก่อนก็ได้
ไว้มั่นใจเมื่อไหร่....เรามาเขียนมันด้วยปากกาด้วยกันนะ...
เเต่ก็ดีนะที่มันเริ่มจะมีคำว่า"เรา"ระหว่างเราทั้งคู่แล้ว
เตยไม่รู้หรอกว่าที่บอกเตยนั้นมันจะจิงหรือป่าว...
เเต่เอาเป็นว่าตอนนี้เตยจะเชื่อในสิ่งที่เห้นสิ่งที่เตยสัมผัสได้
เเต่เมื่อไหร่ที่มีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไประหว่างเรา
ขอให้บอกเตยเป็นคนแรกนะ
เตยเชื่อว่าเตยจะรับมันได้...
เเต่ตอนนี้....รักคุณจัง....
*ตอนนี้ไม่อยู่แต่ก็รีบกลับมานะ..คิดถึงเเล้วคับ..อิอิ января 12 ผ่านเรื่องร้ายๆเพื่อพบเจอกับเรื่องดีดีดีใจมั่กมากเลยง่ะ
ได้สังคมสงเคราะห์ ธรรมศาสตร์แล้วรอสัมภาษณ์
ดีใจๆๆ
อดทนที่จะโดนคนอื่นสบประมาทมาตลอด 1 ปี
คุ้มค่าสมกับที่รอคอยจิงๆ
ในที่สุดเราก็ทำได้....
งานสังคมไม่ได้มีแต่ผลเสียต่อตัวเอง..เราสามารถยืนยันได้จากครั้งนี้
งานสังคมให้ประสบการณ์จนเรานำไปใช้ในการสอบได้
ขอบคุณ...
*ม่าม้าที่เข้าใจและเป้นกำลังใจให้ลูกคนนี้นะค่ะ
* ปู แนน กุ้ง หยวน ออ้ย บี จิ๊บ หญิง ปิ๊ก และเพื่อนสายน้ำผึ้งที่คอยเป็นกำลังใจให้คิดถึงและรักแกนะ
*จอย..ที่อยู่ข้างๆเป็นที่ปรึกษาให้กำลังใจอย่างใกล้ชิด..อิอิ..ก็แกอยู่ใกล้ชั้นนี่นา
(ตอนนี้แกยังนอนอุตุอยู่บนที่นอนชั้น)
*ออฟ..ที่ดูแลเตยอย่างดีเลย..รักเพื่อนน้า
*พี่ต้น พี่ต่าย พี่สมิธและบรรดาพี่ๆในเอกกรูและสภา รักพี่ๆนะค่ะ
*น้องๆในเอกกรู น้องๆสภา และบรรดาน้องๆของพี่ทุกคนรักน้องๆเหมือนกาน
*ต๊าฟ..ขอบคุณสำหรับประสบการณ์ที่ให้ ขอบคุณทุกสิ่งที่ผ่านมา....
*พี่ต่าย น้องเอิท ดูแลสุขภาพด้วยน้า
*พี่ต้องสำหรับคำแนะนำต่างๆนะค่ะ ได้อยู่ด้วยกานซักที
*เพื่อนๆทวีธา เพื่อนๆสวนกุหลาบ พี่ๆราชมงคลกรุงเทพ คิดถึงทุกคนจร้า
* เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนที่ม่ายด้ายเอ่ยนาม คิดถึงทุกคนน้า
*สุดท้ายนี้ ตามที่ลูกขอสัญญาต่อหน้ารูปปั้น ดร.ป๋วย อึ๋งภากรณ์ เมื่อวันสอบ ที่ว่า ถ้าลูกเหมาะสมและทำได้
ลูกจะนำวิชาชีพนี้เป็นประโยชน์ต่อสังคมที่สุด ถ้าลูกเข้าเรียนได้...และจบได้
ในทุกขณะของลูกจะทำงานเพื่อสังคมต่อไปอย่างไม่หยุดยั้ง
ณ บัดนี้ลูกเข้าเป็น
นักศึกษาธรรมศาสตร์ครึ่งหนึ่งแล้ว
ลูกจะพยายามและตั้งใจทำงานเพื่อสังคมนี้ต่อไป ตามความมุ่งหวังของลูกที่ต้องการจะเห็นการเปลี่ยนแปลง
ในทางที่ดีขึ้นของสังคมนี้ เเม้เพียงน้อยนิดแต่ก็มหาศาล
ลูกสัญญา
сентября 23 ฉบับแรก...วันนี้มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เปลี่ยนแปลงไปมากมาย
เรารู้สึกดีกับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้
ไม่รู้เหมือนกันว่าเราจะใช้เวลาศึกษากันนานเเค่ไหน
สิ่งที่เราทั้งคู่เข้าใจนั้น เป็นสิ่งเดียวกันหรือเปล่า
ระหว่างเรานั้นคืออะไร
มีอะไรติดค้างอยู่ในใจหรือเปล่า
คำตอบ..ของคำถามหลายๆคำถาม
บางทีอาจจะต้องขึ้นอยู่ที่เธอแล้วหล่ะ
ฉันไม่อาจปฏิเสธได้ว่า..บางครั้ง..
ความชัดเจนก็มีความสำคัญสำหรับฉันอยู่
และฉันก็ยอมรับว่า..ไม่ค่อยมั่นใจนัก..
เเต่ตอนนี้..ดูเหมือนว่าสิ่งเดียวที่ชัดเจน
ในหัวใจของฉันเอง
ก็คือ..ทลายกำแพงระหว่างเราลง
เพื่อเราจะเดินไปด้วยกันต่อไปยาวนาน
อย่างที่เราทั้งคู่คาดหวัง
คิดดูอีกที..ตอนนี้เราก็ยืนอยู่ข้างกันแล้วนี่นา
แทนที่เราจะหาเหตุผลต่างๆมากมาย
หลายๆคำถามที่เธอถาม
สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้ก็คือ..
เราจะต้องรักษากันและกันอย่างนี้ต่อไป
บางทีฉันก็อยากฟังจากปากเธอสักครั้ง..
และฉันก็เข้าใจว่า..ตอนนี้เธอคงต้องการเวลา
ที่จะคิด...ทบทวน...ตัดสินใจ
หากเมื่อไหร่ที่เธอมั่นใจและพร้อมมากขึ้น
...ช่วยบอกฉันที...ฉันก็จะทำด้วยเหมือนกัน
ถึงวันนั้นเธอและฉันคงจะจับมือและเดินไปพร้อมกัน
ได้อย่างมั่นใจและเต็มภาคภูมิ
июня 08 ku 66ในที่สุดเราก็มีที่เรียนจนได้
ku 66
คณะรัฐศาสตร์ อย่างที่อยากเรียน
สาขาการปกครอง
....ก็สบายใจไปได้ขั้นนึง....
หวังว่า..เราจามีความสุขกับรั้วเกษตรนี้น้า
และรอคอยให้เขาคนนั้นของเธอจากไป ps...**ชอบกันมั้ยอ่า**ลองอ่านดูละกัน мая 18 เพลงใหม่..เพราะจัง..(อยากไปทะเล)อยากไปทะเลจัง...พักผ่อนร่างกายและจิตใจ
..หุหุ..
ไม่รู้ทำไม..เหนื่อยหัวใจ..จิงๆ
**มีเพลงมาฝากง่ะ..เพราะดี..ลองไปฟังกันนะ**
เด็กวุ่นวาย..ของโฟร์-มด..
ได้เเค่เป็นห่วง นั่งมองเธออยู่
เขาไม่ไยดีก็รู้ได้แต่ช้ำเเทนเธอ จะพูดจะปลอบไร้ค่าเสมอถึงพูดว่า..ฉันเเคร์เธอ คงไม่ช่วยอะไร อยากบอกอยากถามตรงๆก็กลัวเธอคง รำคาญเลยนั่งเงียบๆอยู่อย่างนี้ เเอบคิดถึงเธอทุกวันทั้งที่อยู่ ข้างเธอเเอบเห็นทุกทีที่ เธอคอยมองเขาอยากพูดว่ารัก ซักคำก็คงจะเเสนเบา เธอเห็นเราเป็นเเค่...เด็กวุ่นวาย ถ้าเรื่องของเธอไม่เข้าใจหรอก เขาทิ้งเธอไปไม่พอ มองเเต่เขาทำไม เเล้วเรื่องของเราเข้าใจบ้างไหม ท้อเเท้ไม่รู้เท่าไรทำไมเเคร์เเค่เธอ เธอเเค่ไม่รู้หรือเธอเเกล้งทำเป็นไม่รู้ บอกให้ฉันรู้ซักคำได้ไหม เเค่เธอไม่มองข้ามกันมองตา ก็คงเข้าใจไม่มองข้ามไปอย่างนี้ เเอบคิดถึงเธอทุกวันทั้งที่อยู่ข้างเธอ เเอบเห็นทุกทีที่เธอคอยมองเขา อยากพูดว่ารักซักคำก็คงจะเเสนเบา เธอเห็นเราเป็นเเค่...เด็กวุ่นวาย ปล.คิดถึงทุกคนนะคร้า ปล.รักจัง
ปล.คิดถึง..ท้องทะเล
ปล.อยู่ไหนนะ?กำลังใจ... мая 12 เพิ่งกลับจากค่ายง่าเพิ่งกลับมาจากค่ายสภาง่า..เหนื่อยดี..เเต่ก็สนุกชะมัด.. ได้ทำอะไรที่ไม่เคยทำเยอะเเยะ เเต่แอบมีน้ำตาเล็กน้อย..หุหุ ขี้เเยชะมัดเลยเรา..น่ารำคาญมั้ยเนี่ย ยุงที่นั่นร้ายชะมัด..รอยเต็มตัวเล้ย... น่ากลัวสุดๆ...มาเป็นฝูงบิน
บางครั้งสิ่งที่เราคิดมันก็เเตกต่างกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างสิ้นเชิง บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่าเเน่นอนความจริงก็ไม่แน่นอนอย่างที่คิด บางครั้งสิ่งที่เราคิดว่าอยู่กับเราเเล้วก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้น ชีวิต...ก็เเค่เนี้ย... **ชีวิตฉานนนนทำไมถึงวุ่นวายจัง*** **เหนื่อยหัวใจจิงๆ*** ps..คิดถึงทุกคนจังเลย..
|
~_~..รอ..ฉันรอหนึ่งคนที่ฉันฝัน..เลือกที่จะผูกผัน..เลือกที่จะมีใจได้ตามใจต้องการ..+_+คิดถึงเทอเสมอทุกนาที*_*เทอใช่ไหม..คือเทอใช่ไหมที่ฉันรอคอยมานาน..
|
||||
|
|